Luka Modrić wspomina wstrząsającą historię rodzinną. „Rozdrapujesz na nowo straszną ranę”

Po 17 kolejkach Serie A Milan ma 38 punktów, czyli zaledwie o jeden mniej niż pierwszy w tabeli Inter Mediolan. Duża w tym zasługa Luki Modricia, który latem zamienił Real Madryt na Milan i od razu stał czołowym pomocnikiem całej ligi. Okazuje się, że Chorwat od dziecka trzymał kciuki za Milan.

– Byłem kibicem Milanu ze względu na mojego bohatera z dzieciństwa: Zvonimira Bobana, kapitana reprezentacji Chorwacji, który był o krok od zdobycia Mistrzostwa Świata we Francji w 1998 roku. Dla nas to wciąż było coś niesamowitego. Mały kraj, wychodzący z wyniszczającej wojny, stawił czoła światu. Wszyscy byliśmy bardzo dumni. Byłem pewien, że ​​zakończę karierę w Realu Madryt, ale zawsze czułem, że gdybym miał grać w innym zespole, byłby to właśnie Milan – ujawnił 40-latek.

Modrić dostał także pytanie o trudne losy rodzinne.

– Mój tata był robotnikiem, a mama krawcową. Pokora, której mnie nauczyli, pomaga, na boisku i w życiu. Mój wujek Željko też był dla mnie bardzo ważny. On i mój tata są bliźniakami, dorastali w symbiozie, rozmawiają ze sobą dziesięć razy dziennie, a że mój wujek nie ma dzieci, łączy nas szczególna więź. Z kolei imię z dumą noszę po dziadku – wspomina piłkarz.

– Twój dziadek został zamordowany przez serbskich partyzantów – wtrącił dziennikarz.

– Nie lubię o tym mówić. Rozdrapujesz na nowo straszną ranę. To był grudzień 1991 roku, gdy miałem sześć lat. Pewnego wieczoru dziadek nie wrócił do domu, więc zaczęto go szukać. Okazało się, że został zastrzelony gdzieś na poboczu drogi. Miął już 66 lat i nikomu nic złego nie wyrządził. Pamiętam pogrzeb. Tata przyniósł mnie do trumny i powiedział, że by dać dziadkowi buziaka. Do dziś zadaję sobie pytanie: jak można zabić dobrego człowieka, sprawiedliwego człowieka? Dlaczego? Ale taka jest właśnie wojna – odpowiedział Modrić.

–